• U bent ingelogd als:

Voor Peter Vogelzang blijft Elinkwijk nog steeds zijn cluppie

Geplaatst in Rubrieken / Columns

Elinkwijk

Het was vanzelfsprekend dat ik als jochie uit Zuilen en zoon van een Demka -arbeider bij Elinkwijk werd aangemeld. Was nog wel even spannend, ik herinner me nog dat er een soort van ballotagegesprek was.

Na de jeugdelftallen mocht ik als senior in het derde elftal komen spelen. In dit elftal speelden, in tegenstelling tot het eerste en tweede elftal, louter amateurs. We hadden een sterk elftal wat in de hoogste landelijke klasse onder andere Ajax 3 en Feyenoord 3 als tegenstanders had. We zijn toen direct kampioen geworden.

Ik was als voetballer geen technicus en zeker geen figuur die over lijken ging. Was niet al te snel maar zeker ook niet traag, was overal op tijd bij, zowel voorin, op het middenveld en ook achterin. Ik kon me met gemak zeven seizoenen in Elinkwijk 1 handhaven. Ik ben overigens pas op mijn zestigste, in het zesde elftal, gestopt.

Jan Norbart herinnert zich Peter nog goed uit de tijd van het derde elftal. “Peter was onze aanvoerder. Ging als er wat te regelen was met een mooie speech naar het bestuur. Ik kan me niet herinneren dat er iets niet lukte. Peter was best een aardige voetballer, jammer dat hij het betaalde voetbal niet heeft gehaald. Iedereen uit die periode die ik af en toe nog spreek heeft veel respect voor zijn maatschappelijke carrière. “

SVE Basketbal

“Ik heb nog wel even echt moeten kiezen voor het voetballen bij Elinkwijk. Kon destijds ook best aardig basketballen. Ik speelde bij SVE wat toen in de eredivisie uitkwam. Bij SVE speelden diverse internationals zoals de broers Tuinstra en had toen al een goede sponsor, Galeries Modernes. Mooie tijd, maar helaas te lastig te combineren met het voetballen bij Elinkwijk.

 

Uniek, drie keer achtereen kampioen met Elinkwijk , dat vergeet ik nooit meer

Toen in ‘70 de fusie met Velox en DOS tot Fc Utrecht tot stand kwam werd ons eerste elftal in de tweede klasse van het amateurvoetbal ingedeeld.

Ik werd gelukkig ook opgenomen in het eerste elftal. We hadden een sterk team met ook wat spelers die niet naar Fc Utrecht gingen maar gewoon amateur bleven bij ons.

Tonnie van der Linden, de bekende oud-international en ex-speler van DOS speelde ook in ons elftal. Tonnie was zeker niet aan het afbouwen, hij was nog zo goed. Hij had het erg naar zijn zin bij ons. We werden gelijk kampioen en promoveerden naar de eerste klasse.

Toen een seizoen later ook onze oud-profs Jan van Tamelen en Erwin Sparendam het eerste elftal kwamen versterken werden we weer kampioen. Een seizoen later werden we ook in de Hoofdklasse kampioen. Drie keer achtereen kampioen, redelijk uniek toen in de voetbalwereld. De trainers uit die periode waren Evert de Graaf, Hans Hol, Hans Kraay sr, Jan Vonk, Jan de Bouter en ook Cees Loffeld.

 

Voorzitter Elinkwijk

Ik ben van ‘ 89 tot ‘94 voorzitter van Elinkwijk geweest.

Elinkwijk stond toen goed op de landelijke kaart. Men kwam graag bij Elinkwijk, zowel uit het amateurvoetbal als uit het profvoetbal.

Onze jeugd speelde op hoog niveau, veel spelers werden door BVO’s gescout. Ik ben na 5 jaar gestopt als voorzitter omdat ik een nieuwe functie, directeur bij de KNVB kreeg.

Joop Leliveld, oud-doelman van Elinkwijk 1 en huidig lid van de Bestuursraad, heeft nog een tijdje met Peter in het bestuur gezeten en ook in Elinkwijk 6 gevoetbald. “Peter was toen een van de fanatiekste, kon moeilijk tegen zijn verlies. Peter heeft zoveel verdiensten voor de club, is niet voor niets benoemd tot erelid.”

Henk Veldhuizen, voormalig voorzitter en Jan van Tamelen, oud-speler en voormalig bestuurslid, beamen de mening van Joop. “Peter is echt van alles geweest bij onze club, teveel om op te noemen. Is zelfs nu bijna dagelijks nog op allerlei fronten actief. Peter is lid van de Bestuursraad, op verzoek van het bestuur betrokken bij de mogelijke verhuizing van ons complex en staat vaak op zaterdagmorgen nog langs de lijn bij het jeugdvoetbal. Omdat hij ook nog op allerlei andere fronten actief is komt hij soms wat te laat op vergaderingen maar dat vergeven we hem wel. ‘‘

 

Chef de Mission Olympische Spelen 2004 Athene

“In juli 2004 mocht ik samen met Marcel Sturkenboom en Joop Alberda de OS ploeg begeleiden als chef de mission. Was een leuke (onbezoldigde) uitdaging.

We hebben er gezamenlijk voor kunnen zorgen dat de Nederlandse deelnemers onder optimale omstandigheden konden presteren.

Mooie, onvergetelijke tijd! Sport bindt mensen, iedereen leeft mee. Sport heeft ook nu nog een voorbeeldfunctie, dat voorbeeld moeten we veel meer benutten.

Na de Olympische Spelen heb ik nog leuke (interim) banen gehad zoals onder andere diverse functies bij de KNVB en Eredivisie NV, het organisatieonderzoek bij Feyenoord, het onderzoek naar de Rabobank-wielrenner Rasmussen en de mogelijke voetbalfusie in Limburg.

Momenteel doe ik, behalve voor Elinkwijk,  onder andere nog werkzaamheden voor het bestuur Stichting Contractfonds KNVB, het Fonds Gehandicapten Sport, het instituut Sport Rechtspraak en de Onderzoeksraad Integrale Veiligheid.

 

 

 

 

Toekomst Elinkwijk

We bestaan volgend jaar 100 jaar. De bedoeling is dat we straks een mooi nieuw complex krijgen, even verderop richting Maarssen. De verhuizing met een mooi nieuw clubhuis en kleedaccomodatie zal zeker een nieuwe impuls geven aan de club.

Het Wijk Elinkwijk verjongt erg, er komen vanuit de wijk nu al veel nieuwe jeugdleden naar ons toe.

Het nieuwe bestuur heeft goede ideeën. De bestuursraad wordt soms gevraagd voor advies of om het bestuur te vergezellen, bijvoorbeeld bij de gesprekken met de gemeente betreffende de verhuizing.

 We hebben bij Elinkwijk gezamenlijk duidelijke gedragsregels afgesproken die gelden voor spelers/ouders en vrijwilligers. Iedereen weet waar hij of zij aan toe is.

Oud-spelers zijn of worden benaderd om weer wat te doen voor hun club. Met het eerste elftal, met 80% uit eigen jeugdopleiding, willen we weer terug op het niveau van de Hoofdklasse.

Onze  toekomst ziet er echt goed uit, zowel op financieel niveau als bij de grote jeugdafdeling.

Elinkwijk bruist!

Utrecht is en blijft mijn stadsie

Ik woon niet meer in Utrecht maar Utrecht blijft altijd mijn stadsie. Kom er nog heel graag, met name  bij Elinkwijk en in de buurt van de Dom en op de Oude Gracht.”

Gert van Es gertvanes@planet.nl

2 reacties op Voor Peter Vogelzang blijft Elinkwijk nog steeds zijn cluppie

  1. Ser Nieuwhoff:

    Positief verhaal van een man ,die Elinkwijk een warm hart toedraagd. Mocht ook nog een paar jaar met hem samen spelen.

  2. Fred Hund:

    Leuk stukje en goed om te lezen dat er weer toekomst in Elinkwijk zit (hoewel de eerste resultaten slecht zijn). Vanuit Eindhoven blijf ik Elinkwijk trouw volgen.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd.


vijf + 6 =