Na acht weken klonk vanuit Zeist eindelijk weer het “it giet oan”. De ploeg van trainer John Vink liet in Almere tegen middenmotor Waterwijk zien goed te hebben overwinterd en legde een goede wedstrijd met verzorgd voetbal op de mat. Na een 0-3 ruststand werd het uiteindelijk een afgetekende 1-7 zege, waarbij Daniel Willekes voor een waarschijnlijk unieke prestatie zorgde door alle goals voor zijn rekening te nemen.
Op een goed bespeelbaar kunstgrasveld mocht IJFC eindelijk weer spelen voor het “eggie”, een verademing na weken “trainen” in gymzalen, sportscholen, etc. In het eerste kwartier was het nog even wennen, maar nadat Willekes op aangeven van Bruggeman de 0-1 had laten aantekenen kreeg IJFC grip op de wedstrijd en liet die ook niet meer los. Het wachten was op de 0-2 voor de rust en die viel in de 35e minuut, wederom door Willekes. Nog voor rust maakte Daniel op geheel eigen wijze de 0-3 en daarmee een heuse hattrick en was de wedstrijd in feite gespeeld.
Na de rust weer een geconcentreerd spelend IJFC dat achterin niets weg gaf. Op het middenveld was men voortdurend een stapje eerder bij de bal dan de tegenstanders, liet men de bal naar hartelust circuleren en werd gedoseerd diep gespeeld. Zo ook in de 61e minuut, toen de bal op rechts diep werd gespeeld op de net voor Ballo ingevallen Dennis Meijer, wiens preciese voorzet door Willekes werd verzilverd. In de 72e minuut maakte Menno Poelen na lange tijd weer zijn opwachting in de hoofdmacht. Even later volgde een grandioze goal van Willekes, die met een stift de verbouwereerde keeper passeerde en de 0-5 liet aantekenen.
Hiermee was de koek nog niet op. De trouwe kern van IJFC-supporters kreeg in de laatste vijf minuten nog drie goals te zien. In de 87e minuut scoorde Willekes de 0-6 en daarmee zijn tweede hattrick van de wedstrijd. Waterwijk scoorde direct daarna uit een snelle aanval de 1-6, waarna Willekes toch weer het slotakkoord had en in de 90e minuut de verdiende 1-7 op het scorebord liet aantekenen. Daarmee werd een goede wedstrijd in stijl afgesloten, die echter werd overschaduwd door de zware blessure die pechvogel Menno Poelen vijf minuten na zijn rentree opliep.
Voor de statistici ligt er nog wat huiswerk, maar de IJFC-supporters konden zich in ieder geval niet herinneren dat de “kanonnen” van vroeger (Just Resida, Lock Krouwel en Jan Geert van Es) ooit zeven goals in een competitiewedstrijd hebben gescoord. Of dit elders ooit is voorgekomen is eveneens onbekend.
Door deze zege staat IJFC nu op kop met 30 punten uit 14 wedstrijden, met een doelsaldo van +26. Van de concurrentie speelde alleen WV-HEDW dat een 3-6 uitzege boekte bij Kockengen en nu op 27 punten staat uit 13 (doelsaldo + 12). AH ’78 staat op 26 punten uit 12 (+ 22) en kan IJFC dus nog passeren, terwijl TOV met 24 punten uit 12 (+ 13) nog gelijk kan komen met IJFC en ook Argon met 20 punten uit 11 (+ 9) nog volop in de race is voor promotie. Een onwaarschijnlijk spannende competitie dus, waar nog vele finales gespeeld moeten worden.
|
